- Jego wczesne zajęcia z muzyki klasycznej. Miller jako dziecko uczył się gry na skrzypcach i fortepianie, a to szkolenie pozwoliło mu dobrze zrozumieć teorię muzyki i kompozycję.
- Jego doświadczenie gry w zespołach tanecznych w latach dwudziestych i wczesnych trzydziestych XX wieku. To doświadczenie nauczyło Millera grać w sposób zarówno taneczny, jak i rozrywkowy.
- Jego współpraca z aranżerem Billym Mayem. May pomógł Millerowi rozwinąć jego charakterystyczne brzmienie, które charakteryzowało się silnym naciskiem na melodię, harmonię i rytm.
- Używa sekcji klarnetu. Sekcja klarnetu Millera była jedną z najbardziej charakterystycznych cech jego zespołu. Klarnety grały w gładkim, lirycznym stylu, co pomogło stworzyć łagodne brzmienie zespołu.
Połączenie tych czynników stworzyło niepowtarzalny styl muzyczny, który zyskał popularność wśród publiczności na całym świecie. Muzyka Millera nadal cieszy się popularnością ze względu na ponadczasowe piękno i elegancję.
Jeśli chodzi o nastrój, muzykę Glenna Millera często opisuje się jako relaksującą i kojącą. Jego piosenki charakteryzują się często wolnym tempem i delikatnymi rytmami. Melodie są często proste i łatwe do śpiewania. Ta kombinacja czynników tworzy poczucie spokoju, które sprawia, że muzyka Millera jest idealna do relaksu i odprężenia.
Oto kilka konkretnych przykładów piosenek Glenna Millera, które są znane ze swoich relaksujących i kojących właściwości:
* „Serenada księżycowa”
* „W nastroju”
* „Gwiezdny pył”
* „Pensylwania 6-5000”
* „Chattanooga Choo Choo”
Wszystkie te piosenki charakteryzują się wolnym tempem, delikatnymi rytmami i prostymi melodiami. Tworzą poczucie ciszy i spokoju, co czyni je idealnymi do relaksu i odprężenia.