1. Argumenty logiczne: Antygona przedstawia logiczne rozumowanie, odnosząc się do ich obowiązku jako sióstr uczczenia i pochowania brata Polinejkesa. Twierdzi, że nie mogą go porzucić i muszą przeciwstawić się rozkazom króla, ponieważ niepisane prawa bogów wymagają odpowiedniego pochówku.
2. Odwołanie do moralności: Antygona odwołuje się do kompasu moralnego Ismeny, przypominając jej o wspólnych wartościach i wierze w świętość więzi rodzinnych. Podkreśla, że nie powinni obawiać się kary ze strony króla w porównaniu z karą Bożą, jaka może ich spotkać za zaniedbanie swoich obowiązków.
3. Konsekwentne myślenie: Antygona wskazuje na potencjalne konsekwencje ich bierności. Twierdzi, że jeśli nie pochowają Polinejkesa, nie tylko zlekceważą prawa brata, ale także stworzą niebezpieczny precedens, który może podważyć reputację ich rodziny i ich osobistą integralność.
4. Odniesienie do norm społecznych: Antygona zwraca uwagę na oczekiwania i normy społeczne dotyczące prawidłowego pochówku zmarłych. Jej zdaniem nie można ignorować tych norm i zwyczajów, nie narażając się na społeczną dezaprobatę i poczucie winy moralnej.
5. Porównanie motywacji: Antygona kontrastuje swoje motywacje z obawami Ismeny co do władzy króla. Twierdzi, że ceni boskie prawa i obowiązki rodzinne ponad strach przed karą, demonstrując swoje racjonalne traktowanie zasad moralnych jako priorytetu.
Ogólnie rzecz biorąc, Antygona używa rozumu w początkowej scenie z Ismeną, przedstawiając logiczne argumenty, odwołując się do wspólnej moralności, rozważając konsekwencje swoich działań, odwołując się do norm społecznych i przeciwstawiając swoje motywacje. Jej rozumowanie próbuje przekonać Ismenę, aby przyłączyła się do jej obowiązków, podkreślając znaczenie okazywania czci bratu i podtrzymywania świętości więzi rodzinnych.