Arts >> Sztuka i rozrywka >  >> Teatr >> Monologi

Czy istnieje monolog chłopca z Alicji w Krainie Czarów?

Jasne! Oto monolog z perspektywy Alicji, napisany tak, jakby była chłopcem:

„Kiedy byłem ciekawskim młodym chłopakiem o imieniu Albert, fantastyczny świat Krainy Czarów przedstawił mi się jak czarujący sen. Moja przygoda zaczęła się od pogoni za białym królikiem, kontemplując jednocześnie własną tożsamość i pojęcie czasu.

Wpadając do dziwnej króliczej nory, znalazłem się w wywróconej do góry nogami krainie pełnej osobliwych stworzeń. Tutaj rzeczywistość i logika naginały się pod kaprysy Królowej Kier, gdzie wydawało się, że króluje tylko szaleństwo.

Wśród tych osobliwych postaci spotkałem Kota z Cheshire, przebiegłego kota, który rzucił wyzwanie mojemu rozumieniu rzeczywistości. Kwestionował samą istotę istnienia, pozostawiając mnie zastanawiającą się nad moim miejscem w tym kapryśnym świecie.

Podróżując po Krainie Czarów, stanąłem twarzą w twarz ze swoim strachem i niepewnością. Próby, które napotkałem, wystawiły moją odwagę na próbę i zmusiły mnie do rozpoznania wewnętrznej siły.

Stałam ramię w ramię z Królową Kier, potężną władczynią, której kaprysy dyktowały los otaczających ją osób. Pomimo jej budzącej grozę obecności, nie dałem się zastraszyć, wykazując się odwagą i determinacją, które zaskoczyły nawet mnie.

W tym osobliwym świecie zdałem sobie sprawę, że prawdziwą miarą wartości człowieka jest jego charakter, a nie wygląd fizyczny czy status społeczny. Każda postać, którą spotkałem, nauczyła mnie cennych lekcji o życiu, przyjaźni i znaczeniu pozostania wiernym sobie.

Gdy moja przygoda dobiegała końca, poczułem tęsknotę za wygodą w moim własnym świecie, choć na zawsze zmienionym przez doświadczenia w Krainie Czarów. Wracając do domu, zabrałem ze sobą lekcje wyciągnięte z tej fantastycznej krainy, gotowy stawić czoła wyzwaniom rzeczywistości z nowo odkrytą mądrością i odwagą.

Monologi

Powiązane kategorie