Sonnet 55 porusza tematy czasu, śmiertelności i piękna . Mówca zastanawia się nad upływem czasu i ulotnością piękna, ubolewając, że nawet najpiękniejsze rzeczy muszą w końcu blaknąć i umrzeć. Mimo to mówiący znajduje także ukojenie w tym, że piękno, choć chwilowe, jest także źródłem wielkiej radości i zachwytu.
Użycie języka
Szekspir używa w Sonecie 55 różnych środków literackich, w tym metafory , personifikacja i aliteracja . Urządzenia te pomagają stworzyć bogaty i żywy gobelin obrazów, który zwiększa ogólne znaczenie i wpływ wiersza.
Na przykład mówiący uosabia czas jako „złodzieja”, który „kradnie bogactwo świata”. Ta metafora pomaga przekazać poczucie, że czas to potężna i niszczycielska siła, która może okraść nas nawet z najcenniejszych rzeczy.
Mówca używa również aliteracji, aby stworzyć poczucie rytmu i muzykalności w wierszu. Na przykład w wierszu „Ani Mars, jego miecze, ani szybki ogień wojny nie mogą spalić” pojawia się powtórzenie dźwięku „s”, co pomaga stworzyć poczucie pilności i intensywności.
Odniesienia metaforyczne
Szekspir wykorzystuje szereg odniesień metaforycznych w Sonecie 55, aby zgłębić swoje tematy. Te odniesienia obejmują:
* Porównanie czasu do „złodzieja”, który „kradnie bogactwa świata”.
* Porównanie piękna do „kwiatu”, który „więdnie przy każdym podmuchu”.
* Porównanie życia ludzkiego do „świecy”, która „szybko się wypala”.
Te metaforyczne odniesienia pomagają stworzyć żywy i zapadający w pamięć obraz głównych idei wiersza.
Wniosek
Sonnet 55 to mistrzowsko napisany wiersz poruszający tematy czasu, śmiertelności i piękna. Użycie przez mówcę metafor, personifikacji i aliteracji zwiększa ogólne znaczenie i oddziaływanie wiersza, tworząc dzieło sztuki, które jest zarówno piękne, jak i prowokujące do myślenia.