1. Czterwiersze i kuplety :Sonet Szekspira składa się z 14 wersów podzielonych na cztery czterowiersze (zwrotki czterowierszowe) i końcowy rymowany kuplet (strofa dwuwierszowa).
2. Pentametr jambiczny :Każda linijka sonetu Szekspira powinna być napisana pentametrem jambicznym. Oznacza to, że każdy wers składa się z dziesięciu sylab, z naprzemiennymi sylabami nieakcentowanymi i akcentowanymi.
3. Schemat rymów :Czterowiersze mają schemat rymów ABAB CDCD, podczas gdy ostatni kuplet rymuje się według schematu rymów EE. Oto przykład:
```
Kiedy jesteś w niełasce losu i oczu ludzi, (A)
Całkiem sam opłakuję swój stan wyrzutka, (B)
I zaniepokoiłem głuche niebo moimi krzykami bez butów, (A)
I spójrz na siebie i przeklnij swój los, (B)
Życzę mi jeszcze jednego bogatego w nadzieję, (C)
Przedstawiany jak on, jak on z opętanymi przyjaciółmi, (D)
Pragnąc sztuki tego człowieka i zakresu tego człowieka, (C)
Z tego, co sprawia mi największą przyjemność, jestem najmniej zadowolony; (D)
Jednak w tych myślach sobą niemal pogardzam (E)
Być może myślę o Tobie, a potem o moim stanie (E)
Jak skowronek o świcie (F)
Z ponurej ziemi śpiewa hymny u bram nieba; (G)
Dla twojej słodkiej miłości, pamiętaj, że takie bogactwo przynosi (F)
Że w takim razie gardzę zmianą swego stanu z królami. (G)
```
4. Motyw :Sonety Szekspira często poruszają tematy miłości, straty, czasu, piękna, natury i śmiertelności.
5. Volta :Trzeci czterowiersz (wiersze 9–12) zwykle zawiera w wierszu woltę lub „zwrot”, w którym zmienia się ton lub perspektywa mówiącego. Ta zmiana często prowadzi do kontrastującej myśli lub rozwiązania w ostatnim dwuwierszu.
Trzymając się tych zasad, sonety Szekspira tworzą wyraźną strukturę poetycką, która dodaje im muzykalności, głębi emocjonalnej i zapadającej w pamięć jakości.