Analizę morfemiczną można wykorzystać do zidentyfikowania rdzenia słowa, a także wszelkich afiksów, które zostały dodane do słowa. Na przykład rdzeń słowa „niewygodny” to „komfort”, a przyrostki to „un-” i „-able”. Przedrostek „un-” wskazuje, że słowo jest przeciwieństwem „wygodny”, a przyrostek „-able” wskazuje, że słowo jest przymiotnikiem.
Analizę morfemiczną można również wykorzystać do identyfikacji homografów, czyli słów o tej samej pisowni, ale mających różne znaczenia. Na przykład słowo „bank” może być rzeczownikiem (instytucja finansowa) lub czasownikiem (przechylać lub nachylać). Analiza morfemiczna słowa „bank” jako rzeczownika to „bank”, natomiast analiza morfemiczna słowa „bank” jako czasownika to „bank + s”. Morfem „s” wskazuje, że słowo jest czasownikiem.