Recytatyw to rodzaj muzyki wokalnej charakteryzujący się stylem deklamacyjnym. Zazwyczaj śpiewa się go w wolnym rytmie, zgodnym z naturalnym rytmem tekstu, a melodia i akompaniament stanowią wsparcie dla słów. Oto niektóre z kluczowych cech recytatywu:
1. Tekst narracji lub dramatu: Recytatywy często opowiadają historię, przekazują emocje lub przedstawiają informacje w dramatyczny sposób. Tekst recytatywu jest zwykle sylabiczny, co oznacza, że każda sylaba tekstu odpowiada jednej nucie w muzyce.
2. Styl deklamacyjny: Sposób przekazywania tekstu w recytatywach ma charakter mowy, a śpiewak stosuje naturalne rytmy i fleksje mowy. Melodia jest elastyczna i podąża za naturalnym wznoszeniem się i opadaniem słowa mówionego, tworząc poczucie pilności i bezpośredniości.
3. Minimalny akompaniament: Recytatywom często towarzyszy proste i rzadkie instrumentarium. Akompaniament składa się zwykle z pojedynczego instrumentu, takiego jak fortepian, klawesyn lub gitara, który zapewnia wsparcie harmoniczne i podkreśla elementy dramatyczne tekstu.
4. Prostota melodyczna i harmoniczna: Recytatywy mają zazwyczaj proste linie melodyczne, które służą zwiększeniu przejrzystości tekstu i dramatyzmu. Progresje harmoniczne są często proste i skupiają się na harmonii funkcjonalnej, aby wspierać narracyjny przepływ muzyki.
5. Nacisk na ekspresję i opowiadanie historii: Głównym celem recytatywu jest ekspresyjne przekazanie tekstu i przekazanie zawartych w nim emocji, historii lub informacji. Śpiewak musi posiadać doskonałą dykcję i technikę wokalną, aby skutecznie przekazać zamierzone przesłanie recytatywu.
Recytatywy są powszechnie spotykane w operach, oratoriach, kantatach i innych utworach wokalnych, gdzie odgrywają ważną rolę w rozwijaniu fabuły lub zapewnianiu kontekstu i emocjonalnej głębi historii lub postaciom. Stanowią kontrast w stosunku do bardziej uporządkowanych i lirycznych części kompozycji, tworząc równowagę między narracją a ekspresją muzyczną.