1. Mowa Brutusa:
- Wstępne wsparcie :Początkowo przemówienie Brutusa spotyka się z poparciem plebejuszy. Wpływa na nich jego logiczne rozumowanie, odwoływanie się do ich poczucia sprawiedliwości i sposób, w jaki przedstawia ambicje Cezara. Brutus podkreśla, że działał dla większego dobra Rzymu i zachowania jego wolności.
- Zmieniające się nastroje :Jednak w miarę postępu przemówienia Brutusa niektórzy plebejusze zaczynają kwestionować jego argumenty. Wpływ na nich ma jego brak atrakcyjności emocjonalnej, brak odniesienia się do pozytywnych osiągnięć Cezara i jego sztywne trzymanie się abstrakcyjnych ideałów.
2. Mowa Antoniusza:
- Wpływ emocjonalny :Przemówienie Antoniusza charakteryzuje się silnym oddziaływaniem emocjonalnym. Umiejętnie posługuje się środkami retorycznymi, gestami i środkami wizualnymi, by wzbudzić emocje plebejuszy. Pokazywanie zakrwawionego płaszcza Cezara i odwoływanie się do ich osobistej więzi z Cezarem, Antoniusz wywołuje poczucie litości, złości i urazy.
- Wzmożona wrogość :Antoniusz skutecznie wykorzystuje sympatię plebejuszy, aby zwrócić ich przeciwko Brutusowi i spiskowcom. Jego przemówienie wywołało burzliwą reakcję tłumu, który skłonił go do żądania zemsty za śmierć Cezara.
W istocie przemówienie Brutusa wywołuje początkowe wsparcie oparte na logicznym rozumowaniu, ale brakuje mu związku emocjonalnego. Z kolei przemówienie Antoniusza trafia w emocje plebejuszy, rozpalając w nich złość i urazę, co radykalnie zmienia ich stosunek do spiskowców.