Kwestionowanie motywów Abigail Williams :
- John Proctor wątpi w zarzuty Abigail Williams wobec niewinnych ludzi. Podważa jej twierdzenia, sugerując, że mogą nią kierować osobiste urazy i urazy, a zwłaszcza pragnienie posiadania Proctora.
Poszukiwanie dowodów :
- W przeciwieństwie do tych, którzy szybko potępiają na podstawie samych oskarżeń, Proctor kładzie nacisk na konkretne dowody. Nalega, aby sąd dokładnie przeanalizował oskarżenia stawiane konkretnym osobom i żąda przedstawienia dowodów przed wydaniem wyroku.
Wstawanie się w obronie oskarżonego :
- Proctor broni Mary Warren, swojej byłej służącej, gdy ta wycofuje się ze swoich oskarżeń przeciwko Goody'emu Proctorowi i innym. Pomimo wrogości sądu wobec Mary, Proctor popiera jej decyzję o powiedzeniu prawdy i zdemaskowaniu oszustwa Abigail.
Demaskowanie hipokryzji Abigail :
- Proctor konfrontuje się z Abigail podczas kluczowej sceny w sądzie, kwestionując jej uczciwość i obnażając jej kłamstwa. Ujawnia jej związek z nim i obnaża przed zborem jej dwulicowość.
Nalegający powód i ostrożność :
- W całej ustawie Proctor apeluje do społeczeństwa o rozwagę i niespieszność z wnioskami. Opowiada się za uczciwym i sprawiedliwym procesem prawnym, podkreślając niebezpieczeństwa płynące ze ślepego podążania za oskarżeniami bez konkretnych dowodów.
Rozpoznawanie sytuacji zaciemniającej :
- Proctor zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji i jej potencjalnych destrukcyjnych konsekwencji. Przestrzega, by miasto nie uległo paranoi i chęci zemsty.
Konsekwentnie demonstrując rozsądne rozumowanie, sceptycyzm i poczucie sprawiedliwości, John Proctor jawi się jako samotny głos rozsądku w Akcie 2, oferując racjonalną perspektywę w irracjonalnym i kierowanym emocjami środowisku.