2. Wyraźny konflikt centralny: Monolog powinien skupiać się na jednym centralnym konflikcie, który napędza emocje i motywacje mówiącego. Konflikt ten może być wewnętrzny, jak walka z sumieniem, lub zewnętrzny, jak walka z opresyjną siłą.
3. Język poetycki: Język dramatycznego monologu powinien być wysoce stylizowany i figuratywny, z wykorzystaniem żywych obrazów i aluzji, aby wywrzeć silny wpływ emocjonalny. Mówca powinien używać różnorodnych środków retorycznych, takich jak metafory, personifikacja i aliteracja, aby zwiększyć muzykalność i ekspresję swojego języka.
4. Poczucie pilności: Monolog powinien charakteryzować się bezpośredniością i pilnością, tak jakby mówca był pochłonięty chwilą i musiał wyrazić swoje zdanie, zanim będzie za późno. Można to osiągnąć poprzez użycie mocnych czasowników, zdań wykrzyknikowych i powtarzających się zwrotów.
5. Struktura dynamiczna: Intensywność monologu powinna wzrastać aż do dramatycznej kulminacji, a następnie osłabnąć, często kończąc się mocnym końcowym stwierdzeniem lub obrazem. Emocje mówiącego powinny zmieniać się i ewoluować w trakcie monologu, a język powinien odzwierciedlać tę emocjonalną podróż.