1. Nacisk na więzi rodzinne:Przemówienie podkreśla głęboką miłość i lojalność Antygony wobec jej zmarłych braci, Polinejkesa i Eteoklesa. Jej odmowa porzucenia ciał ukazuje jej silne więzi rodzinne i wagę czci zmarłych zgodnie ze swoimi przekonaniami i zwyczajami.
2. Wyrażenie żalu i frustracji:Słowa Antygony wyrażają jej smutek i udrękę z powodu tragicznego losu braci, cierpień, których doświadcza, oraz poczucia bezradności. Jej stan emocjonalny wywołuje empatię u widzów, którzy mogą utożsamić się z jej bólem i zrozumieć jej desperackie działania.
3. Niesprawiedliwość prawa:Przemówienie rzuca światło na surowe i niesprawiedliwe prawo nałożone przez Kreona, które zabrania pochówku Polinejkesa. Widzowie mogą dostrzec, że opór Antygony wobec tego prawa wynika z jej zasad moralnych i chęci uhonorowania brata, a nie z buntu czy buntu.
4. Poświęcenie i bezinteresowność:Przemówienie Antygony ukazuje jej gotowość do poświęcenia się w imię brata i wyznawanych przez nią wartości. Bez strachu przyjmuje potencjalną karę za swoje czyny, co sugeruje jej bezinteresowne oddanie swoim obowiązkom.
5. Kontrast z Kreonem:Zestawiając emocjonalną wrażliwość Antygony z zimną i bezwzględną postawą Kreona, widzowie mogą dostrzec wyraźny kontrast pomiędzy ich postaciami. Człowieczeństwo i empatia Antygony stają się bardziej widoczne w porównaniu z surową i nieustępliwą postawą Kreona.
Ogólnie rzecz biorąc, przemówienie budzi współczucie dla Antygony, przedstawiając wielowymiarową postać, której motywacją jest miłość, smutek i poczucie obowiązku religijnego. Kontrast między jej emocjami a bezkompromisowością Kreona jeszcze bardziej wzmacnia jej współczujący portret w sztuce.