Kiedy Antygona zwierza się Ismenie ze swojego planu pochówku Polinejkesa pomimo zakazu Kreona, Ismena w obawie przed karą próbuje odwieść ją od tego niebezpiecznego postępowania. Oto kilka powodów, dla których Ismena nie przyłącza się bezpośrednio do wysiłków Antygony ani nie ułatwia ich:
Roztropność :Ismena wykazuje ostrożną i pragmatyczną naturę w porównaniu do śmiałego i nieustraszonego ducha Antygony. Ismena wierzy, że bezpieczniej jest przestrzegać praw i zasad ustanowionych przez władców Teb, aby uniknąć konfliktów i kar.
Strach przed karą :Kreon zarządził surowe kary dla każdego, kto usiłuje pochować Polinejkesa. Ismena obawia się tych konsekwencji, w tym śmierci i hańby zarówno dla niej, jak i Antygony. Jej strach staje się widoczny, gdy ostrzega Antygonę przed potencjalnymi negatywnymi skutkami dla ich rodziny, jeśli kwestionują władzę Kreona.
Tradycyjna rola kobieca :W społeczeństwie starożytnej Grecji od kobiet na ogół oczekiwano uległości i uległości oraz utrzymywania konwencjonalnych ról płciowych. Ismena odzwierciedla te oczekiwania społeczne, stawiając na pierwszym miejscu zgodność z władzą i normami społecznymi ponad indywidualne sumienie i solidarność z Antygoną.
Ogólnie rzecz biorąc, chociaż Ismena troszczy się o dobro Antygony i bezpieczeństwo ich rodziny, brakuje jej siły, odwagi i determinacji, aby dołączyć do Antygony w jej oporze przeciwko niesprawiedliwemu edyktowi Kreona. Kontrast między wyborami sióstr jeszcze bardziej uwypukla główne motywy odwagi moralnej, indywidualnego sumienia i lojalności rodzinnej, które dominują w sztuce.