* Zarówno Pawłow, jak i Freud interesowali się rolą nieświadomego umysłu w ludzkim zachowaniu. Prace Pavlova nad warunkowaniem klasycznym pokazały, jak bodźce połączone z nagrodami lub karami mogą zostać powiązane z tymi nagrodami lub karami i wywołać te same reakcje nawet w przypadku braku pierwotnego bodźca. Praca Freuda nad psychoanalizą pokazała, jak doświadczenia z dzieciństwa i nieświadome pragnienia mogą w dalszym ciągu wpływać na zachowanie dorosłych, nawet jeśli te doświadczenia i pragnienia nie są świadomie pamiętane.
* Zarówno Pawłow, jak i Freud wierzyli, że zachowaniem rządzą siły wewnętrzne. Pawłow uważał, że zachowaniem rządzą odruchy, które są automatyczną reakcją na bodźce. Freud wierzył, że zachowanie wynika z nieświadomych pragnień i konfliktów.
* Zarówno Pawłow, jak i Freud stosowali metody eksperymentalne do badania ludzkich zachowań. Eksperymenty Pawłowa dotyczące warunkowania klasycznego opierały się na dokładnie kontrolowanych eksperymentach laboratoryjnych. Teorie psychoanalityczne Freuda opierały się na studiach przypadków pacjentów z zaburzeniami psychicznymi.