1. „Miasto ryczało jak olbrzym w agonii”:ta metafora porównuje chaotyczny i przygnębiony stan miasta w następstwie ataku nuklearnego do udręczonych krzyków olbrzyma.
2. „Świat nagle stał się mniejszym, bardziej kruchym jajkiem”:Ta metafora przedstawia, jak atak nuklearny zniweczył poczucie bezpieczeństwa i niezwyciężoności, jakie kiedyś odczuwali ludzie, porównując świat do delikatnego i bezbronnego jaja.
3. „Ulice były rzeką ludzi”:metafora ta porównuje ogromny tłum ludzi desperacko próbujących uciec z miasta do płynącej rzeki, podkreślając poczucie pilności i masowego ruchu.
4. „Strach wkradł się jak przebiegły lis do umysłów ludzi”:Ta metafora uosabia strach jako przebiegłego drapieżnika, wkradającego się do ludzkich myśli i pożerającego ich racjonalność i odwagę.
5. „Świat stał się rozległym pustkowiem, pustynią rozbitych marzeń”:Ta metafora ukazuje pusty i beznadziejny obraz postapokaliptycznego krajobrazu, w którym ludzkie aspiracje i marzenia zostały zatarte.
6. „Ocaleni byli jak mrówki szukające okruchów po niszczycielskiej burzy”:Ta metafora porównuje zmagania i wysiłki ocalałych w poszukiwaniu pożywienia i schronienia z szalonymi ruchami mrówek pośród chaosu i zniszczenia.
Te metafory podkreślają żywe obrazy, emocje i głębię historii w „Niestety, Babilonie”, przekazując transformacyjny i niszczycielski wpływ wojny nuklearnej na społeczeństwo i ludzką psychikę.