* Metafora :
- Bradstreet rozpoczyna wiersz, porównując miłość, jaką czuje do męża, do „kamienia obciążającego na północy”. Ta metafora przedstawia ich połączenie jako siłę magnetyczną, przyciągającą ich do siebie i tworzącą silną więź.
* Personifikacja :
- Miłość mówiącej jest opisywana jako „mały żółw”, który kryje się w jej sercu. Ta personifikacja tchnie życie w abstrakcyjną koncepcję, pokazując, jak miłość do męża leży głęboko w niej i pozostaje stałym źródłem pocieszenia.
* Podobne :
- Bradstreet porównuje nieobecność męża do „zaćmienia, które przecina twoje promienie”. To porównanie żywo wyraża, jak jego nieobecność zaciemnia jej świat i tłumi jej ducha, tak jak zaćmienie przesłania słońce.
* Aliteracja :
- W wersach takich jak „Jak kochające gołębie z nieustannym jękiem” i „W obcych morzach rzucam moją miłość” powtarzanie dźwięków spółgłoskowych tworzy muzyczny rytm, który dodatkowo podkreśla czułe uczucia wyrażone w wierszu.
* Paradoks :
- Bradstreet posługuje się paradoksem, aby oddać sprzeczny charakter ich separacji:„Miłość nie zna odległości, a jednak ta odległość nas dzieli”. Ten paradoks uwydatnia sprzeczne uczucia tęsknoty i więzi, które wynikają z bycia osobno.
* Hiperbola :
- Rozmówczyni wyolbrzymia wpływ nieobecności męża, twierdząc, że „Moje serce jest zmiażdżone pod ciężarem / Nieobecności, jak przyciśnięty kwiat” i że jej łzy mogą „potoczyć powódź / Donieść do głównego nurtu”. Te hiperbole ukazują głębię jej emocjonalnego bólu i siłę tęsknoty za mężem.
Użycie przez Bradstreeta języka przenośnego nie tylko dodaje wersetom poetyckiego piękna, ale także służy jako potężne narzędzie do przekazywania złożonych i głębokich emocji związanych z tematem trwałej miłości i wyzwaniami związanymi z separacją.