Tak jak zagadka wymaga dokładnego przemyślenia i refleksji, tak poszukiwanie prawdy przez Edypa wymaga od niego zagłębienia się w swoją przeszłość i rozwikłania tajemnic otaczających jego tożsamość. Oto sposoby, w jakie zagadka Sfinksa działa jako metafora Edypa:
Podobnie jak zagadka, która w swoich słowach kryje odpowiedź, tak życie Edypa owiane jest tajemnicami i ukrytymi prawdami. Jego podróż obejmuje odkrycie ukrytych aspektów jego przeszłości, w tym prawdziwego pochodzenia oraz okoliczności związanych z jego narodzinami i adopcją.
Rozwiązanie zagadki Sfinksa wymaga inteligencji i odwagi, czyli cech, których Edyp jest przykładem w całej sztuce. Jego nieustające dążenie do prawdy, pomimo przeszkód i rewelacji, które kwestionują jego tożsamość, odzwierciedla wyzwanie rzucone przez Sfinksa.
Wyprawa Edypa, by stawić czoła zagadce Sfinksa, prowadzi go na ścieżkę samopoznania. Odkrywając prawdę, zyskuje głębsze zrozumienie swoich działań i motywacji, co odzwierciedla skupienie się zagadki na ewoluującej naturze życia.
Niezachwiane pragnienie rozwiązania zagadki Edypa odpowiada jego nienasyconemu pragnieniu wiedzy o swoim pochodzeniu i przeszłości. Jego determinacja w konfrontacji z prawdą, nawet jeśli przynosi ona ból i cierpienie, podkreśla metaforyczny związek między zagadką a jego charakterem.
Rozwiązując zagadkę Edyp wykazuje sprawność intelektualną i chęć uczenia się od mądrości, którą reprezentuje Sfinks. Wiąże się to z jego podróżą polegającą na dojrzewaniu i zdobywaniu cennych informacji na temat swojego życia.
Ostatecznie zagadka Sfinksa stanowi potężną metaforę podróży Edypa – poszukiwania wiedzy, prawdy i zrozumienia, które określają jego tragiczny los. Edyp, podobnie jak sama zagadka, ucieleśnia złożoność, dwoistość i poszukiwanie spełnienia w obliczu przeciwności losu.