Freud wierzył, że kompleks Edypa jest normalną częścią rozwoju dziecka i że jego pomyślne rozwiązanie jest niezbędne dla zdrowego rozwoju psychicznego osoby dorosłej.
Według Freuda kompleks Edypa zazwyczaj rozwija się w następujących etapach :
* Wczesne przywiązanie :W ciągu pierwszych kilku lat życia dzieci rozwijają bliską więź ze swoimi głównymi opiekunami, zazwyczaj rodzicami. Przywiązanie to charakteryzuje się uczuciem miłości, zależności i zaufania.
* Uczucia seksualne :W miarę dorastania dzieci zaczynają rozwijać uczucia seksualne w stosunku do rodziców. Uczucia te często wyrażają się poprzez czułe zachowania, takie jak przytulanie i całowanie, a także poprzez zabawę.
* Zazdrość i rywalizacja :Dzieci mogą również zacząć czuć zazdrość i urazę w stosunku do rodzica tej samej płci. Dzieje się tak dlatego, że postrzegają tego rodzica jako rywala o uczucia rodzica płci przeciwnej.
* Rozdzielczość :Kompleks Edypa zwykle ustępuje w wieku 5 lub 6 lat. Dzieje się tak, gdy dzieci uświadamiają sobie, że nie są w stanie konkurować z rodzicami o uczucia rodzica płci przeciwnej. Zaczynają także identyfikować się z rodzicem tej samej płci, co pomaga im rozwinąć zdrowe poczucie siebie i tożsamości płciowej.
Freud wierzył, że pomyślne rozwiązanie kompleksu Edypa jest niezbędne dla zdrowego rozwoju psychicznego osoby dorosłej. Wierzył, że u osób, które nie potrafią uporać się ze swoim kompleksem Edypa, rozwiną się problemy psychiczne, takie jak stany lękowe, depresja lub dysfunkcje seksualne.