Pewnego dnia Simon spotyka starą żebraczkę, która naprawdę zmaga się z trudnościami. Pomimo swojej obfitości Simon wścieka się jej obecnością, uważając ją za konkurentkę. Planuje ją usunąć, wykorzystując osądzającą naturę społeczeństwa; rzuca w kobietę garścią monet i zarzuca jej, że jest zbyt leniwa, by pracować.
Kiedy wokół gromadzą się ludzie, manipulacja Simona przynosi skutek, a stara kobieta zostaje publicznie upokorzona. Próbuje się bronić, ale słowa Simona mają większą siłę oddziaływania i ostatecznie odchodzi w niełasce. Simon cieszy się swoim sukcesem, ale spotyka młodego mężczyznę, który przejrzał jego czyn i karci go za żerowanie na słabych i starszych.
W finale okazuje się, że młody człowiek również jest bogaty, ale postanawia potajemnie pracować, aby podnosić na duchu innych. Historia kończy się, gdy młody człowiek ofiarowuje żebrakowi prawdziwego ducha miłosierdzia i współczucia, podczas gdy Simon musi rozważyć swoje działania i zdać sobie sprawę, że prawdziwego bogactwa nie mierzy się samymi pieniędzmi, ale rodzajem czynów, jakie się wykonuje.