Rozmiar i wymiary: Długie domy Irokezów były imponującymi konstrukcjami, a niektóre z nich mogły rozciągać się na długość do 30 metrów. Ich szerokość wynosiła zazwyczaj około 20-30 stóp.
Budowa: Budowa długiego domu była wspólnym wysiłkiem. Mężczyźni wycinali i przygotowywali drewniane słupy tworzące szkielet, podczas gdy kobiety tkały korę w arkusze pokrywające ściany i dach. Stosowana kora często pochodziła z wiązu lub hikory, była starannie wybierana i traktowana, aby zapewnić trwałość i wodoodporność.
Kształt dachu: Dach długiego domu był zwykle łukowy lub dwuspadowy, co pozwalało na prawidłowe odprowadzanie wody podczas deszczu lub śniegu.
Projektowanie wnętrz: Wewnątrz długiego domu znajdowało się wiele przedziałów, z których każdy służył określonemu celowi. Każda jednostka rodzinna w długim domu miała własną wyznaczoną przestrzeń. Wzdłuż boków długiego domu znajdowały się podniesione platformy lub prycze, na których spały rodziny. W odstępach wzdłuż środka długiego domu umieszczono paleniska, aby zapewnić ciepło i światło.
Dodatkowe funkcje: Długie domy często miały centralne przejście lub nawę, które służyły do wspólnych zajęć, ceremonii i zgromadzeń. Niektóre długie domy miały specjalne sekcje przeznaczone do przechowywania, na przykład kukurydzy i innych zebranych roślin.
Znaczenie społeczne: Długie domy Irokezów były czymś więcej niż tylko mieszkaniami; miały głębokie znaczenie społeczne i kulturowe. Stanowiły centralne miejsce dla społeczności, służąc jako przestrzenie mieszkalne, miejsca spotkań i miejsca ważnych ceremonii i rytuałów.
Trwałość: Długie domy Irokezów zostały zbudowane tak, aby przetrwać wiele lat. Regularnie przeprowadzano prace konserwacyjne, aby zapewnić ich integralność strukturalną i ochronę przed żywiołami.
Długi dom Irokezów reprezentował zbiorowy wysiłek, wiedzę i tradycje ludu Irokezów. Zapewnił im funkcjonalną, wygodną i znaczącą kulturowo przestrzeń życiową, która ułatwiała spójność społeczną i życie wspólnotowe.