„Psalm życia” to podnoszący na duchu wiersz, który zachęca czytelnika do korzystania z życia i korzystania z każdej chwili. Mówca namawia czytelnika, aby „działał, działał w żywej teraźniejszości!” i „pozwolić zmarłej Przeszłości grzebać swoich umarłych”. Wiersz pełen pozytywnej energii i optymizmu, celebruje siłę ludzkiego potencjału.
„Nadwrażliwość” z drugiej strony jest wierszem znacznie bardziej ponurym i pesymistycznym. Prelegent zastanawia się nad przemijaniem życia i nieuchronnością śmierci. Mówi:„W tym niepewnym świetle gasnącego słońca / Stoję w Auspex przy cudzym grobie - / Nie z mojego wyboru. Nie”. Wiersz jest pełen żalu i smutku, ale nie daje nadziei na przyszłość.
Podsumowując, „Psalm życia” to celebracja życia, zaś „Auspex” to medytacja nad śmiercią. Obydwa wiersze oferują bardzo różne spojrzenia na ludzkie doświadczenia i pozostawiają czytelnika z bardzo różnymi uczuciami.