1. Koncentracja wewnętrzna/zewnętrzna :Przywództwo można badać jako proces wewnętrzny w obrębie jednostek, zespołów i organizacji lub można je badać jako proces zewnętrzny obejmujący interakcje z interesariuszami, środowiskiem i społeczeństwem.
2. Poziomy mikro/makro :Przywództwo można analizować na poziomie mikro indywidualnych zachowań, dynamiki grupy i interakcji w zespole lub na poziomie makro struktur organizacyjnych, kultur i systemów.
3. Indywidualne/zbiorowe :Przywództwo można postrzegać jako właściwość jednostek (np. cechy, umiejętności, zachowania) lub jako zjawisko zbiorowe wyłaniające się z interakcji w systemach społecznych.
4. Formalne/nieformalne :Przywództwo można rozpatrywać na formalnych stanowiskach kierowniczych (np. menedżerach, dyrektorach) lub na nieformalnych rolach przywódczych, które wyłaniają się organicznie w oparciu o wiedzę specjalistyczną lub wpływy.
5. Teoria/praktyka :Studia nad przywództwem obejmują perspektywy teoretyczne oparte na badaniach, a także praktyczne zastosowania zasad przywództwa w różnych kontekstach, branżach i organizacjach.
6. Przywództwo jako proces/wynik :Przywództwo można badać jako ciągły proces wywierania wpływu i interakcji lub jako wyniki, takie jak wydajność zespołu, efektywność organizacyjna i zmiany społeczne.
7. Kontekstowy/uniwersalny :Przywództwo można badać w określonych kontekstach i kulturach, aby zrozumieć, w jaki sposób normy kulturowe, wartości i praktyki kształtują podejścia do przywództwa, lub można je badać pod kątem uniwersalnych zasad mających zastosowanie w różnych kontekstach.
Połączenie tych dwuogniskowych perspektyw pozwala na wszechstronne zrozumienie przywództwa jako złożonego zjawiska na wielu poziomach i wymiarach.