1. Aby wzmocnić humor:
* Wpływ podświadomości: Dźwięk śmiechu może być zaraźliwy, co skłoniło widzów do śmiechu, nawet jeśli nie uznaliby żart za zabawny.
* Social Cue: Śmiech może zasygnalizować publiczności, że coś ma być zabawne, nawet jeśli sam żart nie jest szczególnie sprytny.
2. Maskować niezręczną ciszę:
* wypełniacz: Może ukryć luki w dialogu lub scenach, które w przeciwnym razie mogłyby wydawać się nieswojo.
* Zarządzanie czasem: Może pomóc utrzymać spójne tempo i rytm dla programu.
3. Aby stworzyć poczucie intymności i połączenia:
* Wspólne doświadczenie: Śmiech może sprzyjać poczuciu wspólnoty i wspólnego rozrywki między publicznością a postaciami na ekranie.
* Odpowiedź emocjonalna: Dźwięk śmiechu może wywołać pozytywną reakcję emocjonalną w widzach, dzięki czemu czują się bardziej zaangażowani i związani z programem.
4. Aby zapewnić poczucie zapewnienia:
* Odpowiedź przewodnia: Może stanowić przewodnik dla reakcji widza, szczególnie w przypadku sitcomów, które opierają się na komediowym czasie i przesadzonych reakcjach.
* zaufanie do humoru: Obecność śmiechu w puszkach może stworzyć poczucie pewności, że serial jest zabawny, nawet jeśli widz nie uważa go za zabawny.
Krytyka śmiechu w puszkach:
* sztuczność: Wiele osób uważa, że śmiech w puszkach nieszczery i rozprasza, ponieważ nie odzwierciedla prawdziwych reakcji na humor.
* Manipulacja: Można to postrzegać jako taktykę manipulacyjną stosowaną do zmuszania widzów do śmiechu, nawet jeśli materiał nie jest szczególnie zabawny.
* zmniejszony humor: Poleganie na śmiechu w puszkach może prowadzić do spadku jakości pisania i żartów, ponieważ pisarze mogą polegać na torze, aby nosić humor.
Podczas gdy śmiech w puszkach jest kontrowersyjną praktyką, jego użycie stało się powszechną praktyką w telewizji, szczególnie w sitcomach. Nadal jest przedmiotem debaty i dyskusji, zarówno z kibicami, jak i krytykami.