Ironia sytuacyjna:
1. Nazwij Ironię :Matteo Alacran, główny bohater, otrzymuje tatuaż ze skorpionem, mimo że jest klonem wychowanym w celu pobierania narządów. To skojarzenie ze skorpionem koliduje z jego łagodną naturą i okrutnym celem, dla którego został stworzony.
2. Śmierć El Patrona :El Patron, pomimo swojej ścisłej kontroli i władzy nad innymi, umiera, otrzymując serce Matteo, osoby, którą wyzyskuje i uciska.
3. Ucieczka Matteo :Matteo odnajduje wolność, stając się „zwłoką” i porzucając uciskane życie, podkreślając ironię osiągania wolności poprzez pozorną śmierć.
Dramatyczna ironia:
1. Tożsamość Matteo :Większość postaci, z wyjątkiem samego Matteo, początkowo nie zdaje sobie sprawy, że jest klonem i traktuje go jako niższą istotę. Ta ironiczna wiedza, jaką posiada czytelnik, generuje dramatyczne napięcie.
2. Narkotyki i opium :Zażywanie przez El Patron narkotyków w celu stłumienia emocji społeczeństwa staje się katalizatorem ostatecznego buntu Matteo przeciwko niemu, podkreślając niezamierzone konsekwencje jego działań.
Ironia słowna:
1. Oświadczenia El Patron :El Patron poczynił wiele ironicznych komentarzy na temat postaci w powieści. Na przykład Matteo jest „człowiekiem” mającym emocje, podczas gdy wszyscy inni wydają się mniej współczujący.
2. Dialog Tam Lin :Tam Lin często robi ironiczne uwagi, używając subtelnego sarkazmu, aby podkreślić sprzeczności i hipokryzję społeczeństwa, w którym żyje.