Nieodwzajemniona miłość jest powracającym tematem w sztuce, ponieważ kilka postaci jest zakochanych w kimś, kto nie odwzajemnia ich uczuć. Na przykład Viola jest zakochana w księciu Orsino, który jest zakochany w Olivii. Olivia z kolei jest zakochana w Cesario (którym tak naprawdę jest Viola w przebraniu). Tworzy to złożoną sieć nieodwzajemnionej miłości, która napędza większość akcji i humoru w sztuce.
Kluczową cechą spektaklu jest także błędna tożsamość. Viola przebiera się za mężczyznę o imieniu Cesario, aby wejść na służbę Orsino. To przebranie prowadzi do szeregu nieporozumień i komplikacji, gdyż inne postacie mylą Violę z mężczyzną i zakochują się w niej. Błędna tożsamość stwarza również Violi okazję do obserwacji i komentowania innych postaci, co dodaje sztuce humoru.
Ogólnie rzecz biorąc, nieodwzajemniona miłość i błędna tożsamość to dwie kluczowe cechy, które składają się na humor i złożoność „Wieczoru Trzech Króli”.