W całej narracji Dante napotyka różne wyzwania i przeszkody, które symbolizują ludzkie zmagania, grzechy i cnoty. Schodząc do otchłani piekła, jest świadkiem kary dusz, które dopuściły się różnych przestępstw, od pożądliwych i żarłocznych po oszukańcze i zdradzieckie. Spotkania te stawiają Dantego przed dylematami moralnymi i zmuszają go do refleksji nad własnymi czynami i wadami.
W czyśćcu Dante przechodzi proces oczyszczenia, wspinając się na górę w kierunku Raju. Spotyka tu dusze, które żałują za swoje grzechy i dążą do odkupienia. Ta sfera odzwierciedla pragnienie Dantego duchowego wzrostu i transformacji, gdy stara się pokonać swoje ludzkie słabości i wznieść się ku boskiej łasce.
Ostatecznie konflikt osiąga swój punkt kulminacyjny w Raju, gdzie Dante spotyka Wizję uszczęśliwiającą, doświadczając bezpośredniej obecności Boga i boskiego oświecenia. Symbolizuje rozwiązanie jego konfliktu i transcendencję ziemskich zmagań i ograniczeń.
Na szerszą skalę Boska Komedia porusza także kwestie teologiczne i filozoficzne związane z boską sprawiedliwością, odkupieniem, wolną wolą oraz naturą grzechu i cnoty. Konflikty te odzwierciedlają własne badania Dantego nad ludzką naturą, moralnością i złożonymi relacjami między ludzkością a boskością.