- Kpiąco nazywa ich „dobrymi przyjaciółmi” - gdy wie, że są to tylko szpiedzy jego ojca, wysłani, żeby go pilnować.
- Unika ich pytań i udziela tajemniczych odpowiedzi - odmowa nawiązania z nimi jakiejkolwiek znaczącej współpracy.
- Obraża ich inteligencję - naśmiewając się z ich braku zrozumienia i niezdolności dotrzymania kroku jego dowcipowi.
- Traktuje ich tak, jakby byli poniżej niego - odprawianie ich machnięciem ręki lub lekceważącą uwagą.
Krótko mówiąc, zachowanie Hamleta wobec Rosencrantza i Guildenstern jest wyraźną oznaką jego pogardy dla nich. Widzi ich jedynie jako pionki w grze swojego ojca i traktuje ich z pogardą, na jaką zasługują.