Wyobraź sobie dramatyczną grę z intensywnymi konfliktami, sytuacjami o wysoką stawkę i emocjonalnymi konfrontacjami budującymi napięcie między bohaterami i publicznością. W kluczowym momencie na scenę wkracza nieudolna, podatna na wypadki postać. Postać ta prowadzi humorystyczne dialogi, angażuje się w komedie slapstickowe i kreuje sytuacje wywołujące nieoczekiwany śmiech widza.
Na przykład, gdy bohaterowie są głęboko zaangażowani w zawziętą kłótnię, niezdarna postać może potknąć się o dywanik i upaść w komiczny sposób, odwracając uwagę publiczności i przełamując napiętą atmosferę. Zabawna scena, poprzez ich nieszczęścia, pozwala na beztroską przerwę od dramatycznej intensywności, pozwalając widzom się pośmiać, zrelaksować i uwolnić część narastającego napięcia emocjonalnego.
Sceny komiksowe często charakteryzują się przesadnymi wyrażeniami, fizycznymi gagami i dowcipnymi jednostronnymi wypowiedziami, aby uzyskać efekt komediowy. Zwykle mają szybkie tempo i angażują postacie, które służą jako źródło humoru przez całą grę.
Włączając zabawne sceny, dramatopisarze mogą zrównoważyć emocjonalny ton i tempo swoich opowieści, zapewniając widzom chwile rozrywki wśród poważnych lub intensywnych wątków, co ostatecznie poprawia ogólne wrażenia teatralne.