Oto kilka powodów, dla których przeciętny widz mógł stanąć przed wyzwaniami:
1. Złożoność przedstawień:Przedstawienia często poruszały złożone tematy, fabułę i rozwój postaci. Przeciętny człowiek mógł nie mieć tego samego poziomu wykształcenia lub wykształcenia literackiego, aby w pełni zrozumieć zawiłości fabuły lub aluzji literackich.
2. Słownictwo specjalistyczne:dramatopisarze często posługiwali się specjalistycznym słownictwem, metaforami i symboliką. Bez wcześniejszej wiedzy i kontekstu odbiorcy mogli mieć trudności ze zrozumieniem pewnych słów lub wyrażeń.
3. Kontekst kulturowy i społeczny:Sztuki teatralne często odzwierciedlały rzeczywistość kulturową, polityczną i społeczną swoich czasów. Niektóre sztuki mogły zawierać odniesienia lub aluzje do konkretnych wydarzeń, postaci historycznych lub norm społecznych, których widzowie mogli nie znać.
4. Czynniki społeczno-ekonomiczne:W niektórych okresach historycznych z teatru korzystały przede wszystkim klasy wyższe, które na ogół miały lepszy dostęp do edukacji i doświadczeń kulturalnych. Przeciętny widz, który mógł pochodzić z innego środowiska społeczno-ekonomicznego, mógł napotkać trudności w zrozumieniu wyrafinowanego języka i prezentowanych tematów.
5. Różne konwencje literackie:Na przestrzeni wieków konwencje literackie ewoluowały i zmieniały się. Niektóre sztuki, dziś uważane za klasykę, mogły być inaczej odebrane przez widzów podczas ich pierwszych przedstawień.
Pomimo tych wyzwań pierwsi widzowie nadal czerpali przyjemność ze przedstawień opartych na ich osobistych perspektywach, doświadczeniach kulturowych i interpretacjach. Mogli skupić się na aspektach przedstawienia, takich jak spektakl, muzyka, fizyczna gra aktorska i powiązania emocjonalne, nawet jeśli nie rozumieli w pełni wszystkich szczegółów.