Niektóre przykłady dysfunkcjonalnych postaci w literaturze obejmują:
* Hamlet z „Hamleta” Szekspira, którego dręczy niezdecydowanie i zwątpienie
* Blanche DuBois z „Tramwaju zwanego pożądaniem” Tennessee Williamsa, która ma urojenia i nie potrafi sobie poradzić z rzeczywistością
* Willy Loman z „Śmierci komiwojażera” Arthura Millera, który ma obsesję na punkcie sukcesu i nie potrafi zaakceptować własnych porażek
Dysfunkcjonalne postacie mogą być trudne do napisania, ale mogą też być bardzo satysfakcjonujące. Tworząc postacie złożone i pełne wad, dramatopisarze mogą zgłębiać mroczną stronę ludzkiej natury i tworzyć dzieła sztuki, które zarówno dają do myślenia, jak i dostarczają rozrywki.