1. Wina i odpowiedzialność: Victor ma głębokie poczucie winy i odpowiedzialności za stworzenie stworzenia. Rozumie, że potworny wygląd stworzenia doprowadził do jego izolacji i cierpienia. Wysłuchanie jego historii jest dla Victora sposobem na skonfrontowanie się z własnymi działaniami i konsekwencjami, jakie one miały.
2. Ciekawość i chęć zrozumienia: Victor jest z natury ciekawy i napędzany dążeniem do wiedzy. Chce zrozumieć perspektywę stworzenia, motywacje i sposób, w jaki stał się tak odizolowany i mściwy. Ma nadzieję, że dzięki zrozumieniu stworzenia uda mu się znaleźć sposób na złagodzenie konsekwencji swoich czynów.
3. Strach i chęć rozwiązania: Victor obawia się wściekłości stworzenia i możliwości dalszego zniszczenia. Ma nadzieję, że poznając historię stworzenia, uda mu się znaleźć sposób, aby go uspokoić i zapobiec dalszym krzywdom. Postrzega słuchanie stworzenia jako sposób na potencjalne rozwiązanie konfliktu.
4. Przymus i poczucie obowiązku: Victor czuje potrzebę wysłuchania historii stworzenia. Postrzega to jako moralny obowiązek i sposób na zadośćuczynienie za zadany ból.
5. Empatia i uznanie wspólnego człowieczeństwa: Pomimo potwornego wyglądu stworzenia, Victor zaczyna postrzegać go jako istotę posiadającą uczucia, pragnienia i zdolność do cierpienia. Zaczyna wczuć się w trudną sytuację stworzenia, uznając ich wspólne człowieczeństwo.
W istocie decyzja Victora o wysłuchaniu historii stworzenia wynika ze złożonego wzajemnego oddziaływania poczucia winy, ciekawości, strachu, przymusu i empatii. Ma nadzieję, że zrozumienie perspektywy stworzenia doprowadzi do rozwiązania konfliktu, ale ostatecznie jest to punkt zwrotny w jego podróży do samopoznania i konfrontacji z konsekwencjami swoich działań.