* Jej narracja jest niewiarygodna: Blanche to postać, która często upiększa prawdę, używa eufemizmów i unika zderzenia z rzeczywistością. Utrudnia to rozszyfrowanie, co jest prawdą, a co zmyśleniem.
* Sztuka nie przedstawia wyraźnie jej kłamstw: Tennessee Williams nie określa wyraźnie wypowiedzi Blanche jako kłamstw. Pozostaje nam wywnioskować jej nieuczciwość na podstawie jej zachowania, sprzeczności i reakcji innych postaci na nią.
* Kluczowa jest interpretacja publiczności: Spektakl zachęca do kwestionowania prawdomówności Blanche. Czy jej opowieści o Belle Reve są kompletną fabrykacją? Czy jej twierdzenia na temat wieku i przeszłych doświadczeń są prawdziwe? Interpretację pozostawiamy widzom.
Kilka przykładów potencjalnej nieuczciwości Blanche w pierwszych trzech scenach:
* Jej wyidealizowany opis Belle Reve: Maluje obraz wielkiej plantacji, ale rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona i potencjalnie niepewna finansowo.
* Jej twierdzenia na temat wieku i przeszłych związków: Wydaje się, że wyolbrzymia swoją młodość i bagatelizuje swoje poprzednie małżeństwa.
* Jej reakcje na Stanleya: Jej wrogość i niechęć do Stanleya mogły wynikać z głębszej prawdy o jej przeszłości z rodziną.
Podsumowując: Chociaż Blanche jest czarującą i elokwentną postacią, jej uczciwość jest kwestią sporną. W jej opowieściach i reakcjach dostrzegamy przebłyski potencjalnej nieuczciwości, ale ostateczna ocena spektaklu pozostaje w gestii widzów.