1. Zemsta i sprawiedliwość: Akt rozpoczyna się chorobliwą fascynacją Hamleta czaszką Yoricka, symbolem śmiertelności i daremności zemsty. Jego pragnienie zemsty przeciwko Klaudiuszowi w końcu przychodzi do realizacji, ale za niszczycielskimi kosztami. Sztuka ostatecznie pyta, czy zemsta może kiedykolwiek przynieść sprawiedliwość czy pokój.
2. Śmierć i śmiertelność: Akt 5 jest nasycony tematem śmierci. Rozmowa Gravediggers na temat śmiertelności i odkrytych czaszek stanowią stałe przypomnienie o nietrwałości życia. Hamleta, „bycie lub nie być”, przypomina echem, podkreślając ludzką walkę z istnieniem i strachem przed nieznanym.
3. Korupcja i oszustwo: Ostateczny akt ujawnia pełny zakres zdrady Klaudiusza i wszechobecną korupcję, która przenika sąd. Sztuka podkreśla, w jaki sposób moc może zepsuć i prowadzić do rozkładu moralnego.
4. Przebaczenie i odkupienie: Pomimo wściekłości i pragnienia zemsty, zmaga się także z przebaczeniem i odkupieniem. Jego ostatni akt miłosierdzia wobec Horatio sugeruje błysk nadziei na pojednanie i zrozumienie.
5. Los vs. wolna wola: Akt 5 pozostawia publiczność zastanawiającą się nad naturą losu i wolnej woli. Tragiczny upadek Hamleta można postrzegać zarówno w wyniku jego własnych działań, jak i sił, które wydają się spiskować przeciwko niemu.
6. Natura rzeczywistości: Ostatnia scena sztuki, z wieloma śmiercią i nierozwiązanym pytaniem o los Ofelii, zaciera granice między rzeczywistością a iluzją. Sztuka pozostawia publiczność zmaganie się z dwuznacznością życia i śmierci.
7. Moc języka: Wniosek sztuki podkreśla moc języka i jego zdolność do manipulowania, oszukiwania i ostatecznie ujawniania prawdy. Używanie przez Hamleta języka w całej sztuce, od jego dowcipnych zniewag po jego monologie, podkreśla znaczenie komunikacji w kształtowaniu naszego zrozumienia świata.
To tylko niektóre z głównych tematów badanych w Akcie 5 Hamleta. Bogactwo i złożoność sztuki pozwalają na wiele interpretacji, co czyni ją jedną z najtrwalszych i wpływowych dzieł w literaturze zachodniej.