Oto jak historia bada ten temat:
* Bohater, pani O'Brien, jest głęboko świadomy swojego widocznego nosa. Uważa, że sprawia, że jest nieatrakcyjna i zmniejsza swoją własną wartość. Jej postrzeganie nosa decyduje o tym, jak widzi siebie i jak wierzy, że inni ją widzą.
* Historia podkreśla kontrast między postrzeganiem pani O'Brien a postrzeganiem innych. Na przykład jej wnuczka postrzega swoją babcię jako piękną i kochającą, niezależnie od nosa.
* Historia sugeruje, że nasze postrzeganie siebie może być zniekształcone i że nasza tożsamość nie jest określona wyłącznie przez cechy fizyczne. Nos jest tak głęboko dotknięty wizerunkiem pani O'Brien, że zapomina o innych cechach, które czynią ją cenną osobą.
* Historia ostatecznie zachęca czytelników do spojrzenia poza wygląd powierzchni i rozpoznawali wewnętrzne piękno i wartość osób.
Historia podkreśla znaczenie kwestionowania naszego negatywnego postrzegania i rozpoznawania piękna i wartości u wszystkich osób, niezależnie od ich cech fizycznych.