Niektóre z kluczowych konwencji konwencjonalnej tragedii obejmują:
* Bohater tragiczny: Bohater jest zazwyczaj złożoną i godną podziwu osobą, ale ma też fatalną wadę, która ostatecznie prowadzi do jego upadku.
* Odwrócenie losu: Życie bohatera przybiera nagły i nieoczekiwany obrót na gorsze, zwykle w wyniku jego własnych działań.
* Uznanie: Bohater uświadamia sobie swoją winę lub odpowiedzialność za swój upadek.
* Katharsis: Widzowie odczuwają litość i strach wobec bohatera, co ostatecznie kończy się poczuciem katharsis, czyli uwolnienia emocjonalnego.
Tragedia konwencjonalna to niezwykle wpływowa forma dramatu, od stuleci wykorzystywana przez dramatopisarzy do zgłębiania najgłębszych tematów ludzkiego doświadczenia, takich jak natura losu, wolna wola i konsekwencje ludzkich działań. Do najsłynniejszych przykładów konwencjonalnej tragedii należą „Król Edyp” Sofoklesa, „Hamlet” Szekspira i „Śmierć komiwojażera” Arthura Millera.