1. Korupcja polityczna i społeczna: Hamlet postrzega duński dwór jako skorumpowany i opresyjny. Król Klaudiusz zamordował swojego brata, ojca Hamleta, aby zdobyć tron. Dwór jest pełen oszustw i intryg, a Hamlet czuje się uwięziony w systemie, którego nie może zmienić. Wyraża swoją frustrację i chęć ucieczki, porównując Danię do „więzienia”.
2. Upadek moralności i hipokryzja: Hamlet jest zniesmaczony upadkiem moralnym, jaki widzi w duńskim społeczeństwie. Obserwuje hipokryzję i powierzchowność członków sądu i czuje się odizolowany i samotny w dążeniu do prawdy i sprawiedliwości. Używa metafory więzienia, aby przekazać swoje poczucie zamknięcia w moralnie zbankrutowanym społeczeństwie.
3. Ograniczone możliwości wyboru i ograniczenia: Hamlet przez całą sztukę czuje się ograniczony w swoich działaniach i wyborach. Zobowiązany jest do pomszczenia śmierci ojca, ale zmaga się też z dylematami moralnymi i niepewnością co do właściwego postępowania. Poczucie bycia uwięzionym w kręgu przemocy i zemsty przyczynia się do postrzegania przez niego Danii jako więzienia.
4. Więzienie psychiczne: Hamlet doświadcza głębokiego poczucia psychicznego uwięzienia z powodu żalu, poczucia winy i egzystencjalnych kontemplacji. Zmaga się z pytaniami o życie, śmierć i sens istnienia. Ciężar myśli i emocji przytłacza go i sprawia, że czuje się uwięziony we własnym umyśle.
5. Kontrast z oczekiwaniami idealistycznymi: Rozczarowanie Hamleta wynika z jego wyidealizowanej wizji Danii przed śmiercią ojca. Pamięta czasy, kiedy królestwo było postrzegane jako miejsce pokoju i dobrobytu. Kontrast między tą wyidealizowaną przeszłością a obecnym stanem Danii dodatkowo podkreśla poczucie zamknięcia i uwięzienia.
Użycie przez Hamleta metafory więzienia odzwierciedla jego głębokie poczucie rozpaczy, rozczarowania i ograniczeń narzuconych mu przez okoliczności. Służy jako potężny symbol jego walki z siłami zewnętrznymi i wewnętrznymi, które ograniczają jego wolność i szczęście.