Strach przed spełnieniem: Julia martwi się o skonsumowanie małżeństwa z Paryżem, którego nie kocha. Opowiada o „fatalnej nocy”, kiedy będzie zmuszona porzucić dziewictwo i boi się bólu i utraty niewinności z tym związanego.
Strach przed konsekwencjami: Julia boi się także konsekwencji swojego sekretnego małżeństwa z Romeem. Wie, że ich związek jest zabroniony przez zwaśnione rodziny i martwi się potencjalnymi konsekwencjami, takimi jak wygnanie, a nawet śmierć dla obojga.
Strach przed zdradą: Julia wyraża obawę, że ktoś może ją zdradzić i wyjawić tajemnicę jej małżeństwa z Paryżem. Jest świadoma związanego z tym ryzyka i ma paranoję na myśl o możliwości złapania i ukarania.
Strach przed samotnością i izolacją: Julia boi się samotności i izolacji od ludzi, których kocha, zwłaszcza od Romea. Wyobraża sobie siebie jako „wyrzutka” i martwi się, że zostanie odrzucona przez rodzinę i przyjaciół, jeśli jej sekret zostanie odkryty.
Strach przed śmiercią: Ostatecznie monolog Julii ujawnia jej strach przed śmiercią. Wspomina o „ohydnym grobie” i rozważa odebranie sobie życia jako sposób na ucieczkę od trudnej sytuacji, w której się znalazła.
Te obawy i obawy uwypuklają wewnętrzne zmagania Julii, jej determinację, by chronić swoją miłość do Romea i gotowość do podjęcia drastycznych kroków, aby uniknąć niechcianego losu.