1. Hamartia (fatalna wada): Fatalną wadą Proctora jest jego duma, upór i chęć utrzymania reputacji i pozycji społecznej. Początkowo odmawia przyznania się do romansu, nawet gdy stawką jest jego życie, ze względu na dumę i obawę przed publiczną hańbą.
2. Katharsis: Bohaterowie tragiczni często przechodzą moment głębokiego emocjonalnego oczyszczenia i samoświadomości. W przypadku Proctora katharsis następuje podczas jego ostatnich rozmów z Elizabeth i Hale’em. Rozpoznaje i przyznaje się do popełnionych błędów oraz konsekwencji swoich działań.
3. Odwrócenie losu: Życie Johna Proctora przybiera tragiczny obrót, kiedy zostaje ostatecznie aresztowany, osądzony i skazany na śmierć za czary. To odwrócenie okoliczności oznacza tragiczne konsekwencje jego decyzji i tragiczny charakter jego upadku.
4. Pycha: Proctorem kieruje chęć oczyszczenia swojego imienia i odzyskania pozycji społecznej, ostatecznie jednak duma uniemożliwia mu zawarcie istotnego kompromisu i przyjęcie przeprosin Abigail.
5. Cierpienie i uznanie: Proctor doświadcza intensywnego cierpienia, gdy stoi przed perspektywą egzekucji. Jednak w ostatnich chwilach dochodzi do głębokiego rozpoznania swoich wad i braków. Ta samoświadomość wynosi go ponad wcześniejszą dumę i upór.
Chociaż podróż Johna Proctora nie kończy się odkupieniem ani pozytywnym wynikiem, jego postać ucieleśnia wiele podstawowych cech i cech kojarzonych z tragicznymi bohaterami. Jego walka, wewnętrzny konflikt i ostateczny upadek wywołują u widzów poczucie litości, strachu i katharsis, wypełniając w ten sposób wiele istotnych elementów archetypu tragicznego bohatera.