- Daleko od swojej rodziny: John jest początkowo przedstawiany jako odległy od swojej żony Elżbiety. Jest powściągliwy emocjonalnie, a ich małżeństwo jest napięte.
- ambiwalencja moralna: Kompas moralny Jana jest niejednoznaczny. Choć uważany jest za uczciwego obywatela, miał romans z Abigail Williams, co komplikuje jego rolę w procesach czarownic w Salem.
- Nawiedzony poczuciem winy: Johna dręczy poczucie winy z powodu swoich przeszłych czynów, zwłaszcza romansu, a ten wewnętrzny konflikt przyczynia się do jego złożonego charakteru.
- Szanowany, ale pełen wad: Chociaż cieszy się szacunkiem w społeczności, wady Johna, takie jak jego romans i duma, czynią go postacią bardziej ludzką, z którą można się utożsamić.
Pod koniec odtwarzania:
- Wzrost moralny: John przechodzi znaczny wzrost moralny przez całą sztukę. Z wadliwego, ale szanowanego obywatela ewoluuje w człowieka opartego na zasadach i odwadze.
- Oddanie prawdzie: Przywiązanie Jana do prawdy staje się oczywiste, gdy przeciwstawia się Abigail i fałszywym oskarżeniom o czary, nawet ryzykując własne życie.
- Gotowość do poświęceń: W swoim ostatnim akcie John decyduje się na powieszenie, zamiast fałszywie przyznać się do czarów, co jest decyzją, która pokazuje jego siłę i uczciwość.
- Symbol odwagi: Gotowość Jana do stawienia czoła śmierci, zamiast pójść na kompromis ze swoimi zasadami, przemienia go w symbol odwagi i prawości w obliczu niesprawiedliwości.
Pod koniec sztuki John Proctor wyłania się jako postać silniejsza i bardziej rozwinięta moralnie. Jego podróż od moralnej ambiwalencji do poświęcenia umacnia jego pozycję jako centralnej postaci reprezentującej tematy uczciwości, integralności i dążenia do sprawiedliwości w społeczeństwie nękanym strachem, przesądami i manipulacją.