* Aby podkreślić. Umieszczając ważne słowa na początku lub na końcu zdania, Szekspir mógł zwrócić na nie uwagę i sprawić, że będą bardziej zapadające w pamięć. Na przykład w wierszu „Prawdziwa miłość nigdy nie przebiegała gładko” nacisk położony jest na słowo „nigdy”, co podkreśla pogląd, że prawdziwa miłość zawsze stanowi wyzwanie.
* Aby wywołać poczucie pilności lub ekscytacji. Używając krótkich, nierównych zdań i umieszczając czasowniki na początku zdań, Szekspir mógł wywołać poczucie pilności lub podekscytowania. Na przykład w wierszu „Wyciągnij miecze! Szarża!” użycie trybu rozkazującego i umieszczenie czasowników na początku zdania stwarzają poczucie pilności i oczekiwania.
* Aby stworzyć wrażenie tajemniczości lub napięcia. Używając niejednoznacznego języka i złożonych struktur zdań, Szekspir mógł stworzyć poczucie tajemnicy lub napięcia. Na przykład w wersecie „Jakie sny mogą się pojawić, gdy otrząsniemy się z tej śmiertelnej cewki” użycie trybu łączącego i złożonej struktury zdania tworzą poczucie niepewności i tajemnicy co do tego, co dzieje się po śmierci.
* Aby stworzyć wrażenie piękna i elegancji. Szekspir był mistrzem języka i często używał złożonego szyku wyrazów, aby stworzyć wrażenie piękna i elegancji. Na przykład w wierszu „Ale, cicho, jakie światło wpada przez tamto okno?” użycie odwrócenia „jakie światło” i umieszczenie czasownika na końcu zdania stwarzają poczucie piękna i tajemniczości.
Użycie przez Szekspira mylącej kolejności słów może być wyzwaniem dla czytelników, ale może też przynieść satysfakcję. Rozumiejąc powody, dla których Szekspir stosował mylącą kolejność słów, czytelnicy mogą zyskać głębsze uznanie dla jego twórczości i mistrzostwa języka.