Obojętność na cierpienie: Postacie mogą wykazywać brak empatii lub troski o ból i cierpienie innych. Mogą lekceważyć poważne sytuacje lub lekceważyć uczucia innych bez wyrzutów sumienia.
Okrucieństwo i przemoc: Niektóre postacie dopuszczają się aktów okrucieństwa lub przemocy, nie okazując żadnych wyrzutów sumienia ani współczucia. Mogą zadawać innym ból fizyczny lub emocjonalny, nie biorąc pod uwagę konsekwencji swoich działań.
Manipulacja i oszustwo: Bezduszne postacie mogą manipulować i oszukiwać innych dla własnych korzyści lub satysfakcji. Mogą kłamać, oszukiwać lub zdradzać innych bez poczucia winy i wyrzutów sumienia.
Oderwanie emocjonalne: Niektóre postacie wykazują brak emocjonalnego przywiązania lub połączenia z innymi. Mogą wydawać się zimni, powściągliwi lub obojętni i mogą nie okazywać emocji, takich jak miłość, współczucie czy współczucie.
Brak żalu i wyrzutów sumienia: Bezdusznym postaciom często brakuje zdolności do odczuwania żalu i wyrzutów sumienia za swoje czyny. Mogą usprawiedliwiać swoje zachowanie, obwiniać innych lub po prostu iść dalej, nie przyznając się do krzywdy, którą wyrządzili.
Dążenie do osobistych celów za wszelką cenę: Niektóre postacie są tak skupione na osiągnięciu własnych celów, że lekceważą uczucia i prawa innych. Mogą być gotowi poświęcić innych lub wyrządzić krzywdę, aby uzyskać to, czego chcą.
Dehumanizacja innych: Osoby bezduszne mogą postrzegać innych jako mniej niż ludzi lub jako przedmioty, które można wykorzystać do własnych celów. Może brakować im empatii i zrozumienia doświadczeń lub punktów widzenia innych.
Wcielając się w postacie wykazujące te cechy, Szekspir bada złożoność ludzkiej natury oraz konsekwencje bezduszności i obojętności.