* Wysoce stylizowany i ceremonialny. Noh nie jest realistyczną formą teatru. Zamiast tego jest bardzo stylizowany i ceremonialny, z dużym naciskiem na muzykę i taniec. Aktorzy noszą wyszukane kostiumy i maski, a ruchy są powolne i przemyślane.
* Wykorzystuje maski i kostiumy. Stosowanie masek jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych cech dramatu Noh. Maski te przedstawiają różne emocje i postacie, w tym role kobiece odgrywane przez aktorów płci męskiej.
* Minimalistyczna scenografia. Scena do występu Noh jest zazwyczaj bardzo prosta, z kilkoma rekwizytami i dekoracjami. Dzieje się tak dlatego, że skupiamy się na aktorach i ich grze, a nie na scenografii.
* Koncentruje się na symbolice. Dramaty Noh często wykorzystują elementy symboliczne, aby przekazać głębsze znaczenia i emocje. Widać to po doborze kostiumów, rekwizytów i muzyki.
* Udział publiczności. Noh nie jest typową formą teatru, w której od widzów oczekuje się po prostu siedzenia i oglądania. Zamiast tego oczekuje się, że publiczność będzie uczestniczyć w przedstawieniu, reagując na linie i gesty aktorów.
* Motywy tragedii. Tragedia jest częstym tematem dramatów Noh, często obejmującym tematy miłości, straty i zemsty.
* Motywy natury. Piękno i siła natury to kolejny powracający temat w dramatach Noh. Wiele przedstawień przedstawia sceny rozgrywające się w naturalnym otoczeniu, takim jak lasy i góry.