Juliusz Cezar, odnoszący sukcesy generał wojskowy i polityk, wrócił do Rzymu po podboju Galii. Jest uważany przez lud za bohatera, lecz jego popularność i władza budzą zazdrość i strach u wielu arystokratów, w tym także w Senacie.
Spektakl rozpoczyna się od grupy trybunów pod wodzą Flawiusza i Marullusa, próbujących stłumić uroczystość ku czci Cezara. Obawiają się rosnącej potęgi Cezara i potencjalnego zagrożenia, jakie stanowi ona dla Republiki. Ten początkowy konflikt przygotowuje grunt pod intrygi polityczne i walki o władzę, które toczą się przez całą sztukę.
W środku tego napięcia dwaj mężczyźni, Brutus i Kasjusz, omawiają swoje obawy dotyczące ambicji Cezara i zagrożenia, jakie stanowi dla Republiki. Planują go zamordować, aby nie stał się tyranem.
Ogólnie rzecz biorąc, początek Juliusza Cezara przedstawia złożony krajobraz polityczny, charakteryzujący się walkami o władzę, konfliktami i podziałami w społeczeństwie rzymskim.