Hamartia (tragiczna wada): Tragiczny bohater ma wadę lub ograniczenie w swoim charakterze, które ostatecznie prowadzi do jego upadku. Wadą tą może być słabość moralna, nadmierna namiętność, pycha (nadmierna duma) lub błąd w ocenie.
Konflikt: Bohater tragiczny często uwikłany jest w konflikt pomiędzy swoimi pragnieniami, celami czy poczuciem sprawiedliwości a przeciwstawnymi siłami losu, przeznaczenia czy społeczeństwa. Konflikt ten napędza działania głównego bohatera i ostatecznie prowadzi do jego tragicznego upadku.
Odwrócenie losu (Peripeteia): Życie tragicznego bohatera przybiera nieoczekiwany i katastrofalny obrót, wiodący od dobrobytu do przeciwności losu. To odwrócenie losu jest kluczowym punktem zwrotnym w historii, który przygotowuje grunt pod upadek bohatera.
Odkrycie lub rozpoznanie (anagnoryza): W pewnym momencie historii tragiczny bohater uświadamia sobie siebie, swoje działania i swój los. Ten moment rozpoznania pogłębia cierpienie bohatera i przynosi moment samoświadomości.
Katharsis: Widzowie, będąc świadkami cierpienia i upadku tragicznego bohatera, doświadczają katharsis, oczyszczenia z emocji takich jak litość i strach, co prowadzi do poczucia emocjonalnego oczyszczenia i oczyszczenia.
Przykłady tragicznych bohaterów:
- Edyp z „Króla Edypa” Sofoklesa
– Hamlet z „Hamleta” Williama Szekspira
– Makbet z „Makbeta” Williama Szekspira
- Antygona z „Antygony” Sofoklesa
- Faust z „Fausta” Johanna Wolfganga von Goethego
Bohater tragiczny jest fascynującą i trwałą postacią w literaturze, ponieważ ucieleśnia ludzką walkę z przeciwnościami losu, losem i wewnętrznymi niedoskonałościami. Ich upadek służy jako przestroga, przypominając nam o konsekwencjach ludzkiej słabości i złożoności ludzkiej kondycji.