Wyjaśnij, o miła pani, czyż nie do ciebie należy słuchanie tego, co mam do powiedzenia od Makbeta?

Wiersz „O łaskawa pani, nie do ciebie należy słuchać tego, co mówię” Makbet wypowiada Lady Makbet w Akcie 1, Scenie 7 sztuki Szekspira „Makbet”. W tej scenie Makbet rozważa morderstwo króla Dunkana i wyraża swoją winę i przerażenie na tę myśl. Mówi Lady Makbet, że to, co ma do powiedzenia, nie jest odpowiednie, aby ona usłyszała, ponieważ jest zbyt ciemne i niepokojące.

Słowa Makbeta odzwierciedlają jego wewnętrzny konflikt i walkę z sumieniem. Wie, że zamordowanie Duncana jest straszliwą zbrodnią, ale kieruje nim także ambicja zostania królem. Próbuje wmówić sobie, że morderstwo jest konieczne i że może tego dokonać bez wyrzutów sumienia. Jednak poczucie winy już zaczyna go trawić i boi się tego, co może powiedzieć lub zrobić, jeśli będzie mówił o tym dalej.

Lady Makbet natomiast jest bardziej bezwzględna i ambitna niż Makbet. Jest zdeterminowana pomóc mu osiągnąć cel, nawet jeśli oznacza to popełnienie morderstwa. Próbuje go przekonać, że morderstwo jest konieczne i że może go dokonać bez żadnych konsekwencji. Makbeta nie da się jednak tak łatwo przekonać i wie, że morderstwo będzie miało na niego druzgocący wpływ.

Zdanie „O łaskawa pani, nie tobie słuchać, co mam do powiedzenia” jest kluczowym momentem spektaklu, ukazuje bowiem głębię wewnętrznego konfliktu Makbeta i jego zmagań z sumieniem. Podkreśla także różnicę między postaciami Makbeta i Lady Makbet i przygotowuje grunt pod tragiczne wydarzenia, które po nich nastąpią.