Rosnąca akcja: Tutaj konflikt zaczyna się nasilać. Bohaterowie stają przed wyzwaniami i przeszkodami, które muszą pokonać.
Kryzys: Jest to punkt zwrotny spektaklu, w którym konflikt osiąga apogeum. Bohaterowie muszą podjąć decyzję, która będzie miała poważne konsekwencje.
Działanie spadające: W tym miejscu konflikt zaczyna się rozwiązywać. Bohaterowie zaczynają pokonywać stojące przed nimi wyzwania i przeszkody.
Wniosek: To koniec zabawy, w której konflikt zostaje rozwiązany. Bohaterowie wyciągnęli wnioski ze swoich doświadczeń i mogą żyć dalej.
Oprócz tych elementów strukturalnych istnieje również kilka innych elementów niezbędnych do dramatycznej akcji. Należą do nich:
Postacie: Bohaterami są ludzie, którzy kierują fabułą spektaklu. Muszą być dobrze opracowane i wiarygodne, a widz musi potrafić wczuć się w nie.
Dialog: Dialog to język, którym bohaterowie komunikują się ze sobą. Musi być jasny, zwięzły i wiarygodny oraz musi pomóc w popchnięciu fabuły do przodu.
Ustawienie: Akcja to czas i miejsce, w którym rozgrywa się akcja. Musi pasować do historii i pomagać w tworzeniu nastroju i atmosfery przedstawienia.
Fabuła: Fabuła to ciąg zdarzeń składających się na sztukę. Musi być interesujący i wciągający, a także musi utrzymać widza w napięciu.
Temat: Temat jest myślą przewodnią spektaklu. To jest to, o czym dramaturg chce, aby widz pomyślał po obejrzeniu sztuki.
Akcja dramatyczna to złożone i wieloaspektowe dzieło sztuki. Wszystkie wymienione powyżej elementy są niezbędne do stworzenia udanej zabawy. Postępując zgodnie z tymi wytycznymi, dramatopisarze mogą tworzyć potężne i poruszające dzieła sztuki, które będą bawić i inspirować widzów w każdym wieku.