1. Ostrzeżenie wróżki:
- Wróżbita ostrzega Cezara, aby „strzegł się id marcowych” (Akt 1, Scena 2), zapowiadając jego zabójstwo.
2. Sen Calpurni:
- Żona Cezara, Kalpurnia, ma proroczy sen, w którym widzi tryskający krwią posąg Cezara i Rzymian kąpiących się w nim ręce (Akt 2, Scena 2). Ten sen służy jako zapowiedź zbliżającej się zagłady Cezara.
3. Duch Cezara:
- Po jego zabójstwie duch Cezara ukazuje się Brutusowi i ostrzega go przed konsekwencjami swoich czynów. Obecność ducha stwarza u Brutusa atmosferę poczucia winy i wyrzutów sumienia (Akt 4, Scena 3).
4. Omeny i znaki:
- W całym spektaklu pojawiają się odniesienia do niezwykłych zjawisk naturalnych, takich jak pojawienie się lwicy na ulicach Rzymu i dziwny pożar na niebie. Znaki te są interpretowane jako zwiastuny zbliżającej się katastrofy.
Użycie elementów nadprzyrodzonych w Juliuszu Cezarze wzmaga poczucie tragedii i zbliżającej się zagłady. Te nadprzyrodzone zdarzenia stwarzają wrażenie działania sił kosmicznych, wpływających na działania bohaterów i zapowiadających nieunikniony upadek Cezara i spiskowców. Dodają do spektaklu warstwę tajemniczości i napięcia, pobudzając wyobraźnię publiczności i wzmacniając dramatyczny wpływ wydarzeń rozgrywających się na scenie.