- __Naśladowanie modeli klasycznych:__ Neoklasyczni dramatopisarze czerpali inspirację i wskazówki z dzieł starożytnych dramaturgów greckich i rzymskich, takich jak Sofokles, Eurypides i Seneka. Chcieli naśladować ich styl, tematykę i konwencje strukturalne.
- __Nacisk na rozum i logikę:__ Racjonalność i logiczne rozumowanie były wysoko cenione w dramacie neoklasycznym. Od spektakli oczekiwano, że będą spójne i dobrze skonstruowane, a fabuła będzie przejrzysta i logiczna. Motywacje i działania postaci były zakorzenione w rozumowaniu, a nie irracjonalnych emocjach.
- __Trzy jedności:__ Dramat neoklasyczny opierał się na trzech jednościach dramatu, zwanych także jednościami klasycznymi. Były to:
- __Jedność czasu:__ Akcja spektaklu powinna rozgrywać się w ciągu jednego dnia lub krótkiego okresu czasu, zwykle 24 godzin.
- __Jedność miejsca:__ Akcja powinna ograniczać się do jednej lokalizacji lub ograniczonej liczby ściśle ze sobą powiązanych lokalizacji.
- __Jedność akcji:__ Spektakl powinien skupiać się na jednym głównym wątku z wyraźnym początkiem, środkiem i zakończeniem.
- __Wyrafinowany język i dykcja:__ Język używany w dramatach neoklasycznych był często wzniosły i poetycki. Miało to na celu stworzenie formalnej i wyrafinowanej atmosfery, oddającej szlachetność i wielkość prezentowanych postaci i tematów.
- __Lekcje moralne:__ Dramat neoklasyczny często zawierał element dydaktyczny, oferujący widzom lekcje moralne lub nauki. Przesłania te zostały subtelnie wplecione w fabułę i interakcje między postaciami, a ich celem było inspirowanie cnót i promowanie etycznego zachowania.
- __Wpływ klasyki francuskiej:__ Na dramat neoklasyczny duży wpływ miał francuski teatr klasyczny XVII wieku, zwłaszcza dzieła takich dramaturgów, jak Pierre Corneille, Jean Racine i Molière. Francuskie zasady i estetyka neoklasyczna zostały szeroko przyjęte w innych krajach europejskich, w tym w Anglii.