W miarę rozwoju prologu Edyp zwraca się do swojego ludu, wyrażając swoją determinację w znalezieniu przyczyny zarazy i ukaraniu winnych. Z pasją przysięga, że w dążeniu do sprawiedliwości nie pozostawi kamienia bez kamienia, nawet jeśli będzie to oznaczać odkrycie dawno skrywanych tajemnic.
W tym dramatycznym prologu Sofokles przedstawia tragiczną sytuację w Tebach, silne poczucie obowiązku Edypa i pilność rozwiązania tajemnicy zarazy. Widzowie natychmiast zostają wciągnięci w konflikt i złożone wydarzenia, które po nim nastąpi, gdy Edyp wyrusza w podróż do samopoznania, która ostatecznie prowadzi do tragicznego odkrycia własnej przeszłości.