Kontekst historyczny: Sztuki napisane w przeszłości często są zakorzenione w czasie i miejscu, w którym powstały. Wydarzenia historyczne, praktyki kulturowe i struktury społeczne mogą być nieznane współczesnym czytelnikom, co utrudnia pełne zrozumienie kontekstu i znaczenia sztuki.
Język i styl: Język używany w starszych sztukach może różnić się od mowy współczesnej pod względem słownictwa, składni i gramatyki. Może to stwarzać bariery w zrozumieniu, zwłaszcza dla czytelników, którzy nie znają języka tamtego okresu.
Konwencje inscenizacji: Z biegiem czasu sposób inscenizacji spektakli ulegał znaczącym zmianom. Współcześni czytelnicy mogą nie być zaznajomieni z praktykami i konwencjami teatralnymi z przeszłości, co może wpłynąć na ich zrozumienie pierwotnego zamierzenia przedstawienia sztuki.
Rozwój postaci: Niektóre sztuki w dużym stopniu opierają się na rozwoju postaci i introspekcji, przy minimalnej akcji i wydarzeniach zewnętrznych. Współcześni czytelnicy, przyzwyczajeni do narracji opartych na akcji, mogą uznać te sztuki za powolne lub trudne w odbiorze.
Aluzje i odniesienia: Sztuki często zawierają odniesienia do współczesnych wydarzeń, dzieł literackich lub postaci historycznych, które mogą nie być od razu rozpoznawalne dla współczesnych czytelników. Odniesienia te mogą dodać głębi sztuce, ale mogą też stanowić wyzwanie dla czytelników, którzy ich nie znają.
Założenia kulturowe: Sztuki teatralne odzwierciedlają wartości społeczne, polityczne i kulturowe czasu, w którym zostały napisane. Współczesnym czytelnikom może być trudno utożsamić się z niektórymi z tych wartości i założeń lub je zrozumieć, co może wpłynąć na ich interpretację sztuki.
Pomimo tych wyzwań angażowanie się w klasyczne sztuki może być satysfakcjonujące i zapewniać cenny wgląd w różne kultury, okresy historyczne i formy ekspresji artystycznej. Czytanie notatek, komentarzy i wydań naukowych może dostarczyć dodatkowych informacji i kontekstu, które poprawią zrozumienie.