Adaptując dzieło literackie na potrzeby teatru, dramaturg lub adaptator musi podjąć decyzję, w jaki sposób przedstawić historię, postacie i tematykę w sposób wierny oryginałowi i skuteczny na scenie. Może to obejmować skrócenie historii, wycięcie lub połączenie postaci oraz zmianę osi czasu lub scenerii. Dramaturg musi także rozważyć, jak przełożyć język i obraz oryginalnego dzieła na medium wizualne i performatywne oraz jak stworzyć wątek dramatyczny, który będzie angażował i bawił publiczność.
Adaptacja teatralna może być procesem złożonym i wymagającym, ale może też przynosić satysfakcję. Uważnie rozważając oryginalne dzieło i dostosowując je do wyjątkowych wymagań sceny, dramatopisarze mogą stworzyć mocne i poruszające doświadczenia teatralne, które ożywiają literaturę w nowy i dynamiczny sposób.
Niektóre znane przykłady adaptacji teatralnych obejmują:
* Sztuki Williama Szekspira, z których wiele opiera się na wydarzeniach historycznych lub wcześniejszych dziełach literackich.
* Adaptacja sztuki Henryka Ibsena „Dom lalki” w reżyserii Arthura Millera.
* Adaptacja powieści Carsona McCullersa „Serce jest samotnym myśliwym” Tennessee Williamsa.
* Adaptacja powieści Tony’ego Kushnera „Anioły w Ameryce” w reżyserii Tony’ego Kushnera.
* Adaptacja sztuki Margaret Edson „Wit”.